Μια Μάχη Μεταξύ Ουρανού Και Γής

Τό Βυζάντιο Ξανάρχεται

τὶς 05/02/1451 ἀναγγέλλεται στὸν Μωάμεθ ὅτι ὁ πατέρας του σουλτάνος Μουρὰτ πέθανε, ὁ Μωάμεθ ἀποβιβάζεται στὴν Καλλίπολη καὶ ἀποκαλύπτει στοὺς πιστούς του τὸν θάνατο τοῦ πατέρα του καὶ προσπαθῆ νὰ προλάβη ὁποιαδήποτε διεκδίκησῃ τοῦ θρόνου, στὴν συνέχεια ἀνακηρύσσεται μονάρχης τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας.
Γιὰ νὰ ἐξαφανίσῃ προκαταβολικὰ κάθε ὁμόαιμο διεκδικητὴ τοῦ στέμματος, διατάζῃ καὶ πνίγουν τὸν ἀνήλικο ἀκόμη ἀδελφό του μέσα στὸ μπάνιο, καὶ ἀκόμη στέλνῃ τὸν δολοφόνο τοῦ ἀδελφοῦ του ποὺ τὸν εἶχε πληρώσῃ, νὰ κάνῃ παρέα στὸν ἀδελφό του.
Πηγή: Στέφαν Τσβάϊχ-Οἱ Μεγάλες Ὧρες τῆς Ἀνθρωπότητας Ἐκδόσεις Κοροντζή
Γνωρίζωμε ὅτι ὅποιος διαπράξει παραβάσεις ποὺ ἐμπίπτουν στὸν Νόμο Τοῦ Θεοῦ Τοῦ Δημιουργοῦ, < Εὐαγγέλιον Κατὰ Ἰωάννην Κεφάλαιον ΙΓ’ Παράγραφος 27>, ὁ Θεὸς ἐπιτρέπει στὸν σατανᾶ ἢ τὸν διάβολο <βρικόλακες, τὸ ὄνομα αὐτὸ τοὺς τὸ ἔχω δώσει ἐγὼ ποὺ ἔχω ὑποστεῖ ὅλα αὐτὰ ποὺ διαβάζεται> νὰ ἐπεμβαίνουν στὸν παραβάτη.
Ὅταν ἐπεμβαίνει στὸν παραβάτη τὸν ἐξουσιάζει, τὸν κάνει ὅτι θέλει ὁ θεὸς ποὺ τὸν ἐξουσίασε, ἡ ἐξουσία πραγματοποιεῖτε μὲ μία ἁπλῆ διαδικασία, ὁ θεὸς βάζει στὸν παραβάτη μία δόση ἀπὸ τὴν οὐσία ποὺ διακατέχεται ὁ ἴδιος, ἡ οὐσία εἰσχωρῆ μὲ ὅποια ἐνέργεια διευκολύνῃ τὸν ἀποκαλούμενο θεό, καὶ τοῦ ἐπιβάλῃ τὴν ἐπιθυμία ποὺ ἐκ τῶν προτέρων ἐπιθυμῆ, στὴν συνέχεια ὁ δεχόμενος παραβάτης γίνεται ὑποχείριο της οὐσίας ποὺ τοῦ ἔβαλε ὁ ἀποκαλούμενος θεὸς καὶ τὸν καθοδηγῆ, ὅταν ὁ παραβάτης δὲν ὑπακούη στὰ κελεύσματα τοῦ θεοῦ, μπαίνῃ καὶ ὁ ἴδιος μέσα.
Ὑποτίθεται ὅτι χρησιμοποιεῖται <πτῶμα> τὸ ὁποῖο ἔχει προδιάθεση σὲ ἐπιθυμίες τοῦ θεοῦ αὐτοῦ, καὶ ἂν δὲν τὶς ἔχει τοῦ τὶς φυτεύει ὁ ἴδιος προκειμένου νὰ κάνει τὶς ἐνέργειες ποὺ ἐπιδιώκει.
Γιὰ νὰ ἀπαλλαγεῖτε ἀπὸ τὴν οὐσία του καὶ νὰ εἶστε Κύριοι τοῦ ἑαυτοῦ σας, ἕνας τρόπος ὑπάρχῃ μόνο, νὰ ἀποβάλλεται τὴν βρῶμα αὐτή, ἔτσι λέγεται αὐτὴ ἡ οὐσία καὶ ἔτσι θὰ τὴν ἀκοῦτε ἀπὸ δῶ καὶ πέρα, ἂν διαβάσετε τὰ προηγούμενα κεφάλαια θὰ καταλάβετε γιατί τὴν ἀποκαλῶ βρῶμα, καὶ δὲν ἔχω γράψει μὲ λεπτομέρειες τὶς φοβερὲς παρενέργειες αὐτῶν ποὺ ἔχουν σχέση μὲ τὴν βρῶμα καὶ τί ἀκριβῶς προκαλοῦν στὸν ἄνθρωπο.
Ἀφοῦ νικήσετε αὐτοὺς ποὺ ἔχουν σχέση μὲ τὴν βρῶμα, μόνο τότε θὰ ἔχετε ἀπαλλαγεῖ, ὁ χρόνος ποὺ θὰ ἀπαιτηθεῖ εἶναι τὰ χρόνια Τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ὁ Μωάμεθ ἀπὸ τότε ἀπέβλεπε νὰ ἁρπάξει τὸ Βυζάντιο, μεταξύ μας ἐγὼ δὲν πιστεύω ὅτι ἦταν δική του ἰδέα, τόσο μικρὸς καὶ νὰ διακατέχεται ἀπὸ τέτοιες ἐπιθυμίες εἶναι λίγο τραβηγμένο, ἄλλος εἶχε λόγους ποὺ ἀφοροῦσαν τὴν ἐκκλησία, γιατί αὐτὸν τὰ χρυσάφια δὲν τὸν ἐνδιάφεραν, τὰ χρυσάφια ἦταν τὸ δόλωμα γιὰ αὐτοὺς ποὺ χρησιμοποίησε γιὰ νὰ κάνει τὴν δουλίτσα του, ἔχω γράψει τί ἔκανε στὴν ἐκκλησία τῶν Πατρῶν, ὅλα τὰ ἔργα ποὺ ἀναφέρω στὰ δέκα τέσσερα χρόνια ποὺ σκότωνε τὰ ἔκανε γιὰ νὰ τιμωρήσῃ τὴν ἐκκλησία καὶ ἐμένα ποὺ τὰ ἔγραφα.
Στὸν Μωάμεθ εἰσῆλθε ὁ σατανᾶς μετὰ τοὺς δύο φόνους ποὺ ἔκανε καὶ τὸν ἐξουσίασε ὁλοκληρωτικά, λεπτομέρειες ὑπάρχουν στὰ κείμενα, ὅτι ἔκανε ἀπὸ τότε καὶ μετὰ τὰ ἔκανε ὁ σατανᾶς, αὐτὸς σᾶς τὰ ἔδωσε καὶ σᾶς ἐπέβαλε νὰ βεβηλώσετε τὴν ἐκκλησία διότι αὐτὸ τὸν ἐνδιάφερε, ὁ Θεὸς δὲν ἐπεμβαίνει ποτὲ σὲ ὅτι κάνει ὁ σατανᾶς, αὐτὰ ποὺ κάνει συσσωρεύονται καὶ τὰ πληρώνει ὅλα μαζί, αὐτὸ μπορεῖτε νὰ τὸ διαπιστώσετε ἀπὸ τὸν σατανᾶ ποὺ ἔριξε τὸ ἑλικόπτερο τοῦ Ἁγίου ὅρους στὸ ἀντίστοιχο κεφάλαιο, τὰ ἀεροπλάνα ποὺ ἔριξε, τοὺς Σεισμοῦς ποὺ χρησιμοποίησε καὶ τὶς φωτιὲς ποὺ προκάλεσε στὴν Λεΐρια τῆς Πορτογαλίας καὶ ἀρκετὰ ἄλλα μικρότερα μεγέθους, τὸν ἔκαψε καὶ ἤμουν δίπλα του γιὰ νὰ βλέπω πῶς ἐνεργοῦσε ἐπειδὴ τὰ κατέγραφα ὅλα αὐτὰ γιὰ νὰ γίνουν γνωστά.
Ἐνίοτε μετατρέπει ἢ ἀλλάζει τὸ μέγεθος τῶν ἐνεργειῶν του, ὄχι γιατί τὸν φοβᾶται ἀλλὰ γιατί Αὐτὸς ὅταν ἐπανέρχεται ὅτι κάνει τὸ κάνει μὲ Τὴν Ἀγάπη Του καὶ μένει εἰς τοὺς αἰῶνας.
Ὁ σουλτάνος ξεπέζεψε ἀπὸ τὸ κάτασπρο ἄτι του μπροστὰ στὶς σπασμένες ὀρειχάλκινες πύλες τὶς ἐκκλησίας, ἀλλὰ στὰ ἀστραφτερὰ θηριώδη μάτια του ἔλαμπε μία ψυχρὴ καὶ θριαμβευτικὴ χαρὰ ποὺ ὅμοιά της δὲν τὴν ἔχω ξαναδῆ σὲ ἄλλον ἄνθρωπο.
Ὁ Μωάμεθ μπῆκε στὴν ἐκκλησία μὲ τὴν ἀκολουθία του, στὸ δάπεδο ὑπῆρχε ἀκόμη αἷμα καὶ μερικὰ πτώματα, ἕνας γενίτσαρος ἔσπαγε μὲ τὸ τσεκούρι μία μαρμάρινη πλάκα γιὰ κρυμμένους θησαυρούς, ὁ Μωάμεθ ὅρμησε καταπάνω του καὶ τὸν χτύπησε μὲ τὸ σφυρὶ λέγοντάς του: Μὴν ἀγγίζεις τὴν περιουσία μου, τὰ κτήρια εἶναι δικά μου.
Ἔμεινε νὰ κοιτάζῃ ὁλόγυρά του σὰν νὰ μὴν πίστευε στὰ μάτια του βλέποντας τὸ μέγεθος τοῦ ναοῦ καὶ ὅλη ἐκείνῃ τὴν λάμψη, ἔριξε μία ματιὰ γύρω του καὶ πρόσταξε τοὺς γενίτσαρους νὰ σπάσουν τὸ εἰκονοστάσι, φάνηκε ἔτσι ἡ Ἁγία Τράπεζα.
Ἐκείνῃ τὴν στιγμὴ οἱ ἰμάμηδες καὶ οἱ δερβίσηδες ποὺ ἦταν στὴν ὑπηρεσία τοῦ σουλτάνου ἄρχισαν νὰ φωνάζουν πὼς ἦταν μεσημέρι καὶ εἶχε ἔρθη ἡ ὥρα τῆς προσευχῆς.
Ὁ σουλτάνος πρόσταξε νὰ τοῦ φέρουν νερὸ καὶ πλύθηκε ὅπως προστάζη τὸ Κοράνι, μετὰ ἀνέβηκε ξυπόλυτος πάνω στὴ Ἁγία Τράπεζα, πάτησε τὸν Σταυρό, γύρισε πρὸς τὴν ἀνατολὴ καὶ ἄρχισε νὰ προσεύχεται πρῶτος.
Ἡ ἀκολουθία του καὶ οἱ στρατιῶτες ποὺ εἶχαν μπῇ στὴν ἐκκλησία γονάτισαν καὶ ἀκούμπησαν πολλὲς φορὲς τὸ μέτωπό τους στὸ δάπεδο, ἀφιερώνοντας μὲ τὶς προσευχές τους τὴν πιὸ ὄμορφη ἐκκλησία τῆς χριστιανοσύνης στὸν ἕνα καὶ μοναδικὸ θεό τους τὸν Ἀλλάχ.
Πηγή: Mika Waltari-Ἰωάννης Ἄγγελος Ἐκδόσεις Καλέντης
Τὴν ἄλλη μέρα οἱ ἐργάτες του διατάχθηκαν νὰ ἐξαφανίσουν ὅλα τὰ σύμβολα τῆς χριστιανικῆς πίστης, καὶ ὁ Σταυρὸς ποὺ δέσποζε στὴν Ἁγία Σοφία καὶ ἅπλωνε ἐπὶ χίλια χρόνια τὰ μπράτσα τοῦ ἀγκαλιάζοντας τὸν ἀνθρώπινο πόνο, γκρεμίζεται μὲ πάταγο μέσα στὴν ἐκκλησία, μὲ τὴν πτώση του ἀνατριχιάζει ὁλόκληρη ἡ Δύση.
Πηγή: Στέφαν Τσβάϊχ-Οἱ Μεγάλες Ὧρες τῆς Ἀνθρωπότητας Ἐκδόσεις Κοροντζή
Κρίμα, δώσατε μία βρώμικη ἐκκλησία ἀπὸ τὶς δικές σας ἐνέργειες καὶ ἀσέλγειες, ἀκόμη μὲ τὸ αἷμα καὶ πτώματα τῶν ἀπίστων στὸν μοναδικὸ θεό σας, ἂν ἤτανε μοναδικὸς ὅπως ἐσεῖς λέγεται, γιατί ἀσελγήσατε στὸν λατρευτικὸ χῶρο τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ εἶναι ἕνας, τὸν ἴδιο θεὸ δὲν λάτρευαν καὶ οἱ βρώμικοι καὶ ἄπιστοι ὅπως τοὺς ὀνομάζεται ἐσεῖς;
Καὶ κάτι ποῦ ἐγὼ γνωρίζω πολὺ καλὰ ποιοὺς ἐνοχλεῖ, ὁ Σταυρός, ἐσᾶς τί πρόβλημα σᾶς προκαλοῦσε; Ἄρα κάποιος σᾶς ἔβαλε νὰ τὸν γκρεμίσετε ποὺ τὸν ἐνοχλεῖ, ὅπως καὶ ἡ ἐκκλησία, γιατὶ τοῦ καταστρέφει αὐτὰ ποὺ κάνει, νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀπαντήσετε ποιὸς εἶναι αὐτὸς ὁ θεὸς ποὺ λατρεύεται καὶ πῶς λέγετε, δὲν μποροῦμε νὰ λέμε ἀβίαστα ἕνας εἶναι ὁ θεός, ἀπεναντίας ἐγὼ γνωρίζω πολὺ καλὰ ὅτι εἶναι τουλάχιστον δύο, μόνο ποὺ ἕνας εἶναι δημιουργός, ἐνῶ ὁ ἄλλος λέει μόνος του ὅτι εἶναι μόνο θεός.
Ἢ γιατί δὲν τοῦ <Δημιουργήσατε> ἐσεῖς ἕνα νέο καθαρὸ ναό, γιατί αὐτὸς δὲν ἔχει καμία σχέση μὲ τὴν δημιουργία, καὶ θὰ τὸ διαβάσετε μέσα στὰ κείμενα ποὺ εἶναι γραμμένο ἂν μιλᾶμε γιὰ τὸν ἴδιο θεό.
Ἡ Ἐκκλησία ποὺ βεβηλώσατε λέγεται Ἱερὸς Ναὸς Τῆς Ἁγίας Του Θεοῦ Σοφία, Τοῦ Δημιουργοῦ, καὶ ἀναφέρεται στὴν Σοφία ποὺ ἀπαιτεῖτε γιὰ τὴν Δημιουργία ἀπὸ ἕνα Δημιουργό.
Λένε ὅτι ὁ ἴδιος ὁ Μεχμέτ <Μωάμεθ> εἶχε στείλει τετρακόσια ἑλληνόπαιδα ὡς δῶρο στὸν καθένα ἀπὸ τοὺς τρεῖς κυριότερους μωαμεθανοὺς ἡγεμόνας: Τὸ σουλτάνο τῆς Αἰγύπτου, τὸ βασιλιὰ τῆς Τύνιδας καὶ τὸ βασιλιὰ τῆς Γρανάδας.
Πηγή: Στῆβεν Ράνσιμαν-Ἡ Ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως Ἀθήνα ΔΕΚ/ΓΕΣ 1983
Ἀναρωτιέμαι τὰ πεσκέσια μὲ τὰ ἀγοράκια στοὺς φίλους τοῦ Μωάμεθ, καὶ καλὰ τὰ κοριτσάκια, ἀλλὰ τὰ ἀγοράκια; Ἐμεῖς ποὺ πιστεύωμαι μόνο στὸν Θεὸ Τὸν Δημιουργό, ἀπαγορεύεται νὰ ἱκανοποιήσουμε τέτοιου εἴδους ἐπιθυμίες, καὶ μόνο μία γυναῖκα, οἱ Δέκα Ἐντολὲς ἔχουν ἐφαρμογή, ἐσεῖς δηλαδὴ σᾶς ἐπιτρέπει τὰ πάντα ἀπὸ ὅτι ἔχω καταλάβῃ, καὶ πολλὲς γυναῖκες, δὲν ξέρω ἀκριβῶς πόσες ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἔχει καὶ καμία σημασία, δηλαδὴ ἐμεῖς μᾶλλον εἴμαστε βλάκες.
Τὴν στιγμὴ ποὺ ἔγραφα γιὰ τὰ ἀγοράκια ὁ δικός σας παρακολουθοῦσε ἀπὸ τὸ ἔδαφος κάτω, γιὰ νὰ σᾶς προλάβω αὐτὸ ποὺ σούρνετε κάτω εἶναι μόνο τὸ πνεῦμα του, τὸ ὑπόλοιπο τὸ ἀφήνῃ ἀπέξω, τὸν χωράει καὶ μέσα στὸ σπίτι ἀλλὰ αὐτὸς νομίζῃ ὅτι εἶναι ἀόρατος, τὸν ρώτησα, τὸ κάθε ἀγοράκι τοῦ λέω πόσο βάθος νὰ ὑπολογίσω στὸν ἄνθρωπο ποῦ τὸ χρησιμοποιεῖ; Δὲν ἀπάντησε γιατί θὰ σᾶς τὸ πεῖ ὁ ἴδιος.
Τοῦ εἶπα καὶ ἕνα ἄλλο ποὺ ἀφορᾶ τὰ κομμένα κεφάλια: Τοῦ λέω ὅτι ἂν ἀφαιρέσομε τὸ κεφάλι, ὅλα τὰ ὑπόλοιπα μέλη μένουν νεκρά, ἔφυγε, τοῦ ἀπάντησα ἐγώ: Γιατί ἂν τὸ κεφάλι εἶναι στὴν θέση του ἔστω καὶ τραυματισμένο, ὁ τραυματίας μπορεῖ νὰ ζητήσει Τὸ Ἔλεος Τοῦ Θεοῦ, καὶ αὐτὸ δὲν τὸ θέλεις γιὰ τοὺς γνωστοὺς λόγους, εἶναι γραμμένοι ἀλλοῦ.
Ἡ σταδιακὴ πτώση τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας εἶχε ἀρχίσῃ μὲ τὴν ἥττα τῶν Βυζαντινῶν ἀπὸ τοὺς Τούρκους τοῦ Ἂρπ Ἀσλᾶν στὸ Ματζικέρτ, ἐπακολούθησε μία φθίνουσα πορεία γιὰ νὰ δεχθῆ ἕνα καίριο κτύπημα ἀπὸ τὴν 4η Σταυροφορία.
Οἱ μνῆμες τὶς ἄθλιας 4ης Σταυροφορίας, ποὺ παρεξέκλινε τοῦ σκοποῦ της καὶ ἀντὶ νὰ ἐλευθερώσῃ τὴν Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τοὺς ἀλλόπιστους, κατέλαβε τὴν Κωνσταντινούπολη, ἦταν ἀκόμα νωπές.
Οἱ Σταυροφόροι μπαίνοντας στὴν Κωνσταντινούπολη φέρθηκαν ἄτιμα, ἐλεεινὰ καὶ ἀντιχριστιανικά, ἔκλεψαν κάθε καλλιτεχνικὸ θησαυρό, εἰκόνες, κοσμήματα, γλυπτὰ καὶ ὁλόκληρες περιουσίες, γιὰ νὰ τὰ μεταφέρουν ὅλα αὐτὰ στὴν Βενετία καὶ σὲ ἄλλες πόλεις τῆς Δύσης, ποὺ σήμερα ἐπιδεικνύουν μὲ ὑπερηφάνεια αὐτὰ τὰ ἀριστουργήματα, ποὺ στὴν οὐσία εἶναι προϊόντα κλοπῆς, ληστείας καὶ λεηλασίας.
Ὁ Κωνσταντῖνος Μπαστιᾶς παρατηρῆ ὅτι: Ἡ 29η Μαίου 1453 δὲν εἶναι ἡ ἡμέρα ποὺ χάθηκε ἡ αὐτοκρατορία, ἀλλὰ ἡ ὥρα ποὺ ἔσβησε τὸ ὀμείωμά της.
Σὲ ὥρα σκληρῆς μάχης στὴν Πύλη τοῦ Ἁγίου Ρωμανοῦ, ὁ Ἰουστινιάνης ζήτησε ἀπὸ τὸν Λουκᾶ Νοταρὰ ἐνίσχυση μὲ πυροβόλα γιὰ νὰ μπορέσῃ νὰ ἀνταπεξέλθη σὲ μία σφοδρὴ τουρκικὴ ἐπίθεση, ὁ Νοταρᾶς τοῦ ἀρνήθηκε μὲ προφάσεις καὶ περιφρόνηση.
Τότε ξέσπασε ὁ Ἰουστινιάνης ποὺ φαίνεται πὼς τὰ μάτια του εἶχα δεῖ πολλὰ καὶ κατάλαβε ὅτι ὁ ἀγώνας τους σαμποτάρεται ἐκ τῶν ἔσω.
Μετὰ ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἐπεισόδιο συνέβη ὁ περίεργος τραυματισμὸς τοῦ Ἰουστινιάνη, ποὺ ὅλοι λένε ὅτι κτυπήθηκε κατὰ λάθος ἀπὸ κάποιον ὑπερασπιστὴ τῆς ἄμυνας, ἡ ἐγκατάλειψη στὴν συνέχεια ἀπὸ τὸν Ἰουστινιάνη, ἄλλαξε καὶ τὴν πορεία τῆς ἔκβασης τῆς μάχης.
Πρὶν τὴν μάχη ἀνέλαβε ὁ Μωάμεθ νὰ ντοπάρει καὶ νὰ φανατίσει τοὺς Τούρκους λέγοντάς τους ὅτι τρεῖς μέρες θὰ κάνετε ὅτι θέλετε.
Ὁ λόγος τοῦ Αὐτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου πρὸς τοὺς ἀξιωματικοῦς του, εἶναι λόγος εὐγενοῦς, κυρίου καὶ ἱππότη πολεμιστή.
Οἱ Τοῦρκοι ἤθελαν νὰ μποῦνε στὴν Πόλη γιὰ νὰ λεηλατήσουν, νὰ σφάξουν, νὰ κλέψουν, νὰ βιάσουν καὶ νὰ ξεσπάσουν τὰ ποιὸ ἄγρια ἔνστικτά τους.
Ἐμψύχωσε τοὺς στρατιῶτες του καὶ μὲ ἄλλα πολλὰ πολεμοχαρῆ λόγια, γιὰ νὰ τοὺς ἐξάψει τὸ ἐνδιαφέρον καὶ νὰ πολεμήσουν ὅσο καλύτερα γινόταν.
Συμπλήρωσε ἐπίσης: <Ὅλοι ξέρουμε γιατὶ μιλάει στὸ Κοράνι ὁ προφήτης μας, εἶναι γεγονό; Πῶς αὐτὸς ποὺ θὰ χαθεῖ στὸν πόλεμο γίνεται ἀμέσως δεκτὸς στὸν παράδεισο.
Βρίσκεται πιὰ μαζὶ μὲ τὸν Μωάμεθ καὶ ἀναπαύεται σὲ ἀνθοστόλιστους κατάφυτους κήπους, ἔχοντας στὴν διάθεσή του χαριτωμένα ἀγόρια, κορίτσια καὶ ὄμορφες γυναῖκες, πλένεται σὲ ἀλαβάστρινα λουτρά, πίνει καὶ τρώει ὅ,τι ἀποζητᾶ ἡ ψυχή του.
Αὐτὰ εἶναι δῶρα τοῦ θεοῦ σ' ὅσους χαθοῦν στὴ μάχη καὶ βρεθοῦν κοντά του.
Ἀν νικήσουμε, σᾶς ὑπόσχομαι ὅτι σὲ ὅλους τους στρατιῶτες καὶ σὲ ὅλους τοὺς διοικητὲς θὰ δίνω τὰ διπλὰ ἀπ' ὅσα παίρνουν μέχρι τώρα.
Γιὰ τρεῖς μέρες θὰ παραδώσω τὴν Πόλη στὰ χέρια σας γιὰ νὰ τὴν λεηλατήσετε.
Ὅ,τι ἁρπάξετε σᾶς ἀνήκει, κανένας δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀφαιρέσει τὴ λεία σας, τὸ ὅποιο λάφυρο πάρετε, ἀσημένιο ἢ χρυσό, ἀντικείμενο ἢ ἔνδυμα, σκλάβος σας ὅποιος πέσει στὰ χέρια σας, γέρος ἢ νεαρός, γυναῖκα ἢ ἄνδρας>.
Μόλις τελείωσε τὸ λόγο του ὁρκίστηκε στὸ θεὸ ὅτι θὰ σεβαστεῖ ὅλες τίς ὑποσχέσεις του.
Οἱ ὑπερασπιστὲς τῶν τειχῶν τῆς Βασιλίδας σκότωναν γιὰ νὰ ἐπιβιώσουν, ἀμύνονταν μὲ τὴν ἀγριάδα τοῦ πληγωμένου θηρίου ποὺ μάχεται ἀπελπισμένα γιὰ νὰ σώσει τὴν ζωή του.
Καμιὰ ἀπὸ τὶς ἱστορικὲς καταστροφὲς δὲν ἦταν τόσο δραματική, ὅσοι ἐκδήλωσαν μὲ τὶς ἐπιστολὲς τοὺς τὴν θλίψη τους γιὰ τὴν πτώση τοῦ ποιὸ σημαντικοῦ προμαχώνα τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ, περιγράφουν τὴν κατάσταση μὲ τὰ ποιὸ μελανὰ χρώματα καὶ συζητᾶνε γιὰ τὴν ὀργάνωση μίας σταυροφορίας ἐνάντια στὸ νικηφόρο Ἰσλὰμ καὶ στὸν ἡγέτη τοῦ Μωάμεθ Β’, ποὺ τὸν ἀποκαλοῦν πρόδρομο τοῦ Ἀντίχριστου καὶ δεύτερον Σενναχερείμ.
Πηγή: Ἑάλω ἡ Πόλις-Γεωργίου Φραντζῆ Ἐκδόσεις Βεργίνα
Καὶ ὅμως ὅπως ἐξελίχθηκαν οἱ μάχες, καὶ παρόλο ποὺ ἡ διαφορὰ δυναμικότητος ἦταν ὑπὲρ τῶν Τούρκων, ἐγὼ νομίζω ἀπὸ ὅσα διάβασα κρίθηκε στὰ σημεῖα, ἡ ἐγκατάλειψη τοῦ Ἰουστινιάνη καὶ ἡ Κερκόπορτα, καθόρισαν τὴν ἐξέλιξη τῆς μάχης, πρὶν ἀνοίξῃ ἡ Κερκόπορτα, εἶχαν ἀρχίσει οἱ Τοῦρκοι νὰ δυσανασχετοῦν γιατί ἔβλεπαν ὅτι ἡ ἔκβαση τῆς μάχης δὲν ἔγερνε σὲ κανένα, τὴν δεδομένη στιγμὴ ἐπεμβαίνῃ ὁ ἀπὸ μηχανῆς θεός-σατανᾶς καὶ μὲ μία μικρὴ δόση βρωμιᾶς στιγμιαῖα μπορῆ νὰ θολώσῃ ἕνα ἄνθρωπο καὶ νὰ τὸν μπερδέψῃ ὥστε νὰ μὴ μπορέσῃ νὰ ὁλοκληρώσῃ μία ἐργασία ἢ τὴν ἐργασία ποὺ ἔκανε τὴν δαιδομένη στιγμή, ἐπιρεάζει τὸν ἄνθρωπο καὶ κάνῃ λάθος χωρὶς νὰ τὸ καταλάβῃ.
Ὅταν βρῆκαν οἱ Τοῦρκοι ἀνοικτὴ τὴν πόρτα καὶ μπουκάρισαν μέσα, τότε κρίθηκαν ὅλα, αὐτὴ εἶναι μία ἄποψη ἐπειδὴ γνωρίζω ὅλες του τὶς ἐνέργειες σχεδόν.
Σὲ ἕνα βιβλίο ποὺ διάβασα θεωρήθηκε τὸ κατόρθωμα τοῦ Μωάμεθ νὰ περάσει τὰ καράβια του ἀπὸ ἕνα βουνὸ ἐπίτευγμα, μᾶλλον τὸ γνώριζε ἀπὸ τὸν Ἰσθμὸ τῆς Κορίνθου ποὺ εἶχε πραγματοποιηθεῖ καὶ ἀπὸ τὶς δύο πλευρές του.
Οἱ προφητεῖες ἐπαληθεύθηκαν ὅλες, τὴν προφητεία τὴν εἶχε κάνῃ ὁ ἴδιος ὁ Ἅγιος Κωνσταντῖνος, ποὺ ἦταν ὁ πρῶτος αὐτοκράτορας στὴν Κωνσταντινούπολη.
Αὐτὸς εἶχε προφητεύσει ὅτι ἡ Κωνσταντινούπολη δὲ θὰ χανόταν ποτὲ μέχρις ὅτου ἡ σελήνη νὰ μὴν ἀνέτελλε σκοτεινή, ὄντας δηλαδὴ στὸ πιάτο της νὰ φαινόταν μόνο ἡ μισή.
Μὲ κανένα τρόπο λοιπὸν δὲν εἶχε ἔρθη ἡ ὥρα νὰ χαθῆ ἡ Πόλη, ἀλλὰ ἦταν ἀλήθεια ὅτι πλησίαζε ἡ ἅλωσή της καθὼς καὶ ἡ δύση τῆς ἔνδοξης αὐτοκρατορίας.
Τὴν ἴδια ἐπίσης ἡμέρα, τὴν πρώτη ὥρα τῆς νύκτας, ἐμφανίζεται ἕνα παράξενο σημάδι στὸν οὐρανό, κι ἐκεῖνο ἦταν ποὺ ἔδωσε στὸν Κωνσταντῖνο, τὸν τιμημένο αὐτοκράτορα τῆς Κωνσταντινούπολης, νὰ καταλάβῃ ὅτι ἡ ἔνδοξη αὐτοκρατορία του πλησιάζει στὴν δύση της, ὅπως καὶ πραγματικὰ συνέβη.
Γιὰ νὰ καταλάβετε, θὰ περιγράψω στὴν συνέχεια πῶς ἦταν αὐτὸ τὸ σημάδι: Αὐτὴ τὴ νύκτα, τὴν πρώτη ὥρα ἀνέτειλε ἡ σελήνη. ΄
Ἀπόψε ἦταν πανσέληνος καὶ ἡ σελήνη ἔπρεπε νὰ σηκωθῆ στὸν οὐρανὸ ὁλοστρόγγυλη, ἀλλὰ ἐκείνη ἀνέτειλε ὅπως ἦταν πρὶν ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες, ποὺ φαινόταν λίγο.
Ἦταν δὲ ἡ ἀτμόσφαιρα τόσο γαλήνια καὶ μουντή, σὰν θαμπὸ κρύσταλλο, τέσσερις ὧρες ἔμεινε ἔτσι τὸ φεγγάρι κι ἔπειτα σιγὰ σιγὰ ἄρχισε νὰ γεμίζει.
Ὅταν λοιπὸν ὅλοι ἐμεῖς οἱ χριστιανοὶ μὰ καὶ οἱ εἰδωλολάτρες εἴδαμε αὐτὸ τὸ θαυμαστὸ σημάδι, ὁ αὐτοκράτορας τῆς Κωνσταντινούπολης πολὺ ἐφοβήθη, τὸ ἴδιο καὶ οἱ αὐλικοί του.
Γιατί, οἱ Γραικοὶ εἶχαν μία προφητεία ποὺ ἔλεγε ὅτι ἡ Κωνσταντινούπολη ποτὲ δὲ θὰ χανόταν μέχρι τὴν ἡμέρα ποὺ ἡ σελήνη δὲ θὰ φαινόταν στὸν οὐρανὸ μέσα στὸ πιάτο της.
Οἱ Τοῦρκοι χάρηκαν πολὺ μὲ αὐτὸ τὸ σημάδι, ἐπειδὴ σήμαινε ὅτι ἡ νίκη ἦταν δική τους, ὅπως τελικὰ ἀποδείχτηκε.
Ἡ 29η Μαΐου εἶναι ἡ τελευταία μέρα τῆς πολιορκίας, κατὰ τὴν ὁποῖα ὁ Κύριος καὶ Θεὸς ἠμῶν ἔδωκε τὴν καταδικαστική του ἀπόφαση ἐναντίον τῶν Γραικῶν, καὶ μὲ θέλημά του σήμερα ἡ Πόλη ἔπεσε στὰ χέρια τοῦ Μωάμεθ, διαδόχου του Τούρκου Μουράτ.
Κι ἀκόμα, ὁ αἰώνιος Θεὸς ἤθελε νὰ δοθῆ αὐτὴ ἡ σκληρὴ ἀπόφαση γιὰ νὰ ἐπαληθευθοῦν ὅλες οἱ προφητεῖες καὶ κυρίως ἡ πρώτη, ἐκείνη ποὺ ἔκανε ὁ Ἅγιος Κωνσταντῖνος, ποὺ στέκῃ τὸ ἄλογό του πάνω σὲ μία στήλη κοντὰ στὴν ἐκκλησία τῆς Ἁγίας Σοφίας καὶ προφητεύῃ μὲ τὸ χέρι καὶ λέει: Ἀπὸ ἐδῶ θὰ ἔρθη ἐκεῖνος ποὺ θὰ μὲ ἀφανίσει, δείχνοντας τὴν Ἀνατολία, δηλαδὴ τὴν Τουρκία.
Ἡ ἄλλη προφητεία λέει πῶς ὅταν σ’ αὐτὴν τὴν αὐτοκρατορία βρεθῆ ἕνας αὐτοκράτορας ποὺ θὰ ἔχει τὸ ὄνομα Κωνσταντῖνος γιὸς τῆς Ἑλένης, ἡ Κωνσταντινούπολη θὰ χαθῆ.
Καὶ ἡ ἄλλη λέει πῶς ὅταν ἡ σελήνη δώσῃ σημεῖο στὸν οὐρανό, μέσα σὲ λίγες μέρες οἱ Τοῦρκοι θὰ πάρουν τὴν Κωνσταντινούπολη.
Ὅλες οἱ προφητεῖες ἐπαληθεύθηκαν, καὶ ὁ Θεὸς ἀποφάσισε νὰ δώσῃ τὴν μοιραῖα ἀπόφαση κατὰ τῶν χριστιανῶν καὶ τῆς αὐτοκρατορίας τοῦ Κωνσταντίνου.
Πηγή: Γεώργιος Φραντζῆς-Nicolo Barbaro-1453 Ἡ Πόλις Ἑάλω Ἐκδόσεις Λιβάνη
Ἂν ἐπαληθεύθηκαν οἱ παραπάνω προφητεῖες ποὺ ἀφοροῦν τὴν ἀπώλεια καὶ τὴν βεβήλωση τῆς Ἁγίας Σοφίας, γιατὶ δὲν πρέπει νὰ ἐπαληθευθοῦν καὶ οἱ προφητεῖες ποὺ ἀναφέρονται καὶ λένε ὅτι θὰ μᾶς δοθῆ ἡ Ἁγία Σοφία καὶ μάλιστα χωρὶς πόλεμο;
Ἡ φωτιὰ ποὺ ἄναψε στὰ Βαλκάνια θὰ ἐπεκταθῆ, ἡ σημερινὴ ρωσικὴ ἡγεσία θὰ ἀνατραπεῖ καὶ οἱ Ὀρθόδοξοι λαοὶ τῶν Βαλκανίων θὰ συγκρουστοῦν μὲ τοὺς Νατοϊκοὺς στὸ ἔδαφος τῆς Τουρκίας, ἡ ὁποία θὰ ἐξαφανιστῆ ἀπὸ τὸν χάρτη.
Ἡ Κύπρος θὰ δεχθῆ προσωρινὸ ράπισμα ἀπὸ τοὺς Τούρκους, μέσα ὅμως ἀπὸ τὴ Γενικὴ Σύρραξη θὰ ξαναγεννηθῆ τὸ <Βυζάντιο>.
Τὰ πάντα διοικοῦνται ἀπὸ τὸν Θεὸ Λόγο, δὲν τὰ διοικοῦν οἱ Ἀμερικανοὶ οὔτε οἱ Ἑβραῖοι….Αὐτοὶ ἐπικρατοῦν μία φορά, διότι τὸ ἐπιτρέπῃ ὁ Θεὸς γιὰ νὰ παιδεύει τοὺς δικούς του.
Ὁ παλαιὸς Ἰσραήλ, οἱ παλαιοὶ εὐσεβεῖς, ποῦ ἦταν οἱ Ἑβραῖοι, ἐπαιδεύτηκαν ἑπτάκις, καὶ ἑβδομήκοντα χρόνια ἦσαν αἰχμάλωτοι στοὺς Χαλδαίους <τοὺς σημερινοὺς Πέρσες>.
Μόλις τελείωσε ὁ κανόνας τους ἐπανῆλθαν, ἦταν μία παιδεία, ἕνα ράπισμα γιὰ νὰ τοὺς ξυπνήσει ὁ Θεός, αὐτοὶ οἱ Ἑβραῖοι, ἦταν ὁ παλαιὸς Ἰσραήλ.
Σήμερα ὁ νέος Ἰσραὴλ εἴμεθα ἐμεῖς, ἡ δική μας παιδεία εἶναι ἑβδομηκοντάκις ἑπτὰ καὶ ὄχι ἑπτάκις, διότι ἐμεῖς εἴχαμε τὴ γνώση.
Τὸ ἑβδομηκοντάκις ἑπτά, ποὺ εἶναι ἡ αἰχμαλωσία μας <1453 Ἅλωση Κωνσταντινουπόλεως> ἀπὸ τὸ Ἰσλάμ, τώρα ἀκριβῶς τελειώνει, αὐτὸς ἦταν ὁ κανόνας Τοῦ Θεοῦ γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας.
Ἕνα παρόμοιο εἶχε γίνῃ μὲ τὸν ρωσικὸ λαό, πρὶν 50 χρόνια μαζὶ μὲ τὸν γέροντά μου, τὸν Ἰωσὴφ τὸν Ἔγκλειστο, συναντήσαμε ἕνα Ρῶσο μοναχό, γέροντα.
Γιὰ νὰ τὸν ἐνισχύσουμε γιὰ τὰ δεινὰ τοῦ ρωσικοῦ λαοῦ καὶ τὴ δοκιμασία τῶν πιστῶν ἀπὸ τὸν κομουνισμό, θελήσαμε νὰ τοῦ δώσουμε θάρρος, λέγοντάς του λόγια παρηγοριᾶς.
Αὐτὸς ὅμως λέει: <Δὲν εἶναι τίποτα, κανόνας εἶναι, ποὺ θὰ κρατήσει ἑβδομήντα χρόνια>.
Ἐσὺ πῶς τὸ ξέρεις; Ρωτήσαμε. Καὶ ἡ ἀπάντησή του: <Τὸ 1917, ὅταν ἐπεκράτησε ὁ κομουνισμός, ὁ Χριστιανισμὸς ἐκυρύχθη ἐκτὸς νόμου, κι ὅποιος σκότωνε Χριστιανοὺς ἦταν ἥρωας.
Οἱ Χριστιανοὶ πανικοβλήθηκαν καὶ οἱ μὲν πλούσιοι ἐδραπέτευσαν πρὸς τὴν Εὐρώπη, οἱ δὲ ἄλλοι ἔτρεχαν στοὺς ναούς, ἐλπίζοντας ὅτι ὁ Θεὸς θὰ κάμει θαῦμα νὰ τοὺς σώσει.
Σὲ ἕνα μεγάλο ναό, τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, μπῆκαν πέντε περίπου χιλιάδες Χριστιανοί.
Οἱ μπολσεβίκοι ὅταν τοὺς βρῆκαν ἔβαλαν φωτιὰ στὸ ναό, ἕνας ἀπὸ τοὺς Χριστιανοὺς δὲν πέθανε, εἶχε κατορθώσῃ νὰ ἀνέβη ψηλὰ στοὺς τρούλους καὶ ἔμεινε δίπλα ἀπὸ ἕνα παράθυρο καὶ ἀνέπνεε.
Αὐτὸς λοιπὸν μοῦ εἶπε, ὅτι ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα ποὺ ἄρχισε ὁ κόσμος νὰ πεθαίνει, κλαίγανε καὶ φωνάζανε, παρουσιάστηκαν οἱ Δώδεκα Ἀπόστολοι καὶ τοὺς εἶπαν ὅτι δὲν μποροῦν νὰ βοηθήσουν, διότι δὲν τὸ ἐπιτρέπει ὁ Θεός.
Εἶναι κανόνας γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας ποὺ θὰ κρατήσει 70 χρόνια.
Αὐτὰ μᾶς εἶπε ὁ Ρῶσος μοναχὸς πενήντα χρόνια πρίν, τὸ διάστημα ποὺ διέρρευσε ἀπὸ τότε, εἶχαν σχεδὸν ξεχάσῃ τὰ λόγια του
Ὅταν ὅμως ἔπεσε ὁ χάρτινος πύργος τοῦ <ἀνατολικοῦ εὐδαιμονισμοῦ>, τότε τὸ θυμήθηκα.
Κάθισα καὶ μέτρησα καὶ εἶδα ὅτι ἦταν ἀκριβῶς ἑβδομήντα χρόνια, τώρα καὶ ὁ δικός μας κανόνας τῶν ἑβδομηκοντάκις ἑπτὰ τελειώνει καὶ θὰ ἐπανέλθουν.
Τώρα ὁ πνευματικὸς νόμος θὰ ἐφαρμοσθῆ πολυτρόπως.
Πρῶτα θὰ παιδεύσει ὁ Θεὸς τοὺς μεγάλους ἐχθροὺς τῆς Ὀρθοδοξίας, ποὺ εἶναι ὁ Ἰσλαμισμὸς καὶ ὁ Καθολικισμός.
Αὐτοὶ ποὺ ἀμείλικτα κτυποῦν τὴν Ὀρθοδοξία, τώρα θὰ ἐκλείψουν, ἀκόμα καὶ αὐτοὶ ποὺ κατέστρεψαν τὸν Βυζαντινὸ Πολιτισμὸ δὲν εἶναι οἱ Τοῦρκοι ποὺ τὸν κατέστρεψαν, εἶναι οἱ σταυροφόροι, οἱ Εὐρωπαῖοι, οἱ καθολικοί, ποὺ ἐνίσχυσαν τοὺς Τούρκους γιὰ νὰ καταστρέψουν τὸ Βυζάντιο.
Τοὺς ἀπογόνους τους, λοιπόν, θὰ τοὺς μαζέψει ὁ Θεὸς ἐκεῖ μέσα καὶ θὰ σφαγοῦν ἐκεῖ, ἐσεῖς εἶστε νεότεροι καὶ θὰ τὸ δεῖτε, ἀφοῦ θὰ εἶστε ἐν τῇ ζωῇ.
Τώρα θὰ γίνει ἡ Μεγάλη Σύρραξη, ὁ Ἀρμαγεδῶν, αὐτὸ ποῦ τώρα ξεκίνησε στὰ Βαλκάνια δὲν θὰ σταματήσει.
Ἐκεῖνος ποὺ τὸ ἐμποδίζει νὰ ἁπλωθεῖ εἶναι ἡ διαιρεμένῃ ρωσικὴ ἡγεσία, ἡ ὁποία πλευρίζει τοὺς Ἀμερικανούς, ὅμως ὁ ρωσικὸς λαὸς θὰ τοὺς ρίξει καὶ οἱ χριστιανικοὶ λαοὶ τῶν Βαλκανίων θὰ προελαύσουν.
Οἱ Ρῶσοι θέλουν τώρα νὰ βγοῦν στὴν Μεσόγειο, αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ ἐλατήριο, ὅμως δὲν θὰ εἶναι αὐτὴ ἡ πραγματικὴ ἀλήθεια.
Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ὁ Θεὸς τοὺς προκαλεῖ ὡς ὄργανά Του, κατεβαίνοντας αὐτοὶ θὰ σβήσουν καὶ θὰ ἀφανίσουν τὴν τουρκικὴ λαίλαπα μέσα σὲ μία ἑβδομάδα.
Κι ὅταν κατέβουν οἱ φίλοι της Τουρκίας <οἱ ἀπόγονοι δηλαδὴ τῶν σταυροφόρων> τὸ ΝΑΤΟ, γιὰ νὰ τὴ σώσουν, τότε ἐκεῖ θὰ γίνει, ἡ μεγάλη Σύρραξη καὶ θὰ σφαγοῦν.
Ἡ Κύπρος θὰ δεχθῆ ράπισμα ἀπὸ τοὺς Τούρκους <γιατί τώρα εἶναι ἀνέγγιχτη>, ἀλλὰ θὰ εἶναι προσωρινό, ἡ Τουρκία θὰ σβήσει, ἀλλὰ δὲν θὰ ὑπάρχει οὔτε μία σελίδα στὴν παγκόσμια ἱστορία ποὺ νὰ φέρνει στὴν μνήμη ὅτι ὑπῆρξε αὐτὴ ἡ καταραμένη φυλή.
Ἀγαπῶ πολὺ τὴν Πατρίδα μου καὶ λυποῦμαι πολὺ ποὺ σήμερα τὰ Ἑλληνόπουλα ντρέπονται νὰ ποῦ πῶς εἶναι Ἕλληνες.
Ἡ λέξη <Ἕλληνας> δὲν ἀποδίδει φυλετισμό.
Ἡ λέξη <Ἕλληνας> ἀποτελεῖ φυλετισμὸ γιὰ κάθε ἄλλον πλὴν τῶν Ἑλλήνων.
Τώρα ὅμως δὲν εἴμεθα Ἕλληνες, εἴμεθα Ρωμαῖοι, εἴμεθα Βυζαντινοί, εἴμεθα Θεανθρωπιστές.
Ἀνεβήκαμε ποιὸ ψηλά.
Εἶναι κρίμα, γιατί σήμερα κατόρθωσε ὁ διάβολος κι αἰχμαλώτισε τὶς ἡγεσίες, κλαίω τὴν Ἑλλάδα, δὲν ἔχει μείνει τίποτα ὄρθιο σήμερα.
Ἡ Ἑλλάδα γιὰ νὰ σωθεῖ, πρέπει ὅλοι οἱ ἡγέτες της, ὅπου κι ἂν βρίσκονται, νὰ πᾶνε ἐξορία, νὰ φύγουν, γιατί παρόντες μολύνουν.
Σήμερα πουλήθηκαν ὅλα, ἔχει κατορθώσει ὁ <Διεθνὴς Σιωνισμὸς> μὲ τὰ προγράμματα ποὺ κάνει ἐδῶ καὶ 180 χρόνια, νὰ ἐφαρμόσει σήμερα τὰ σχέδιά του.
Σήμερα ὅμως ποὺ ὅλοι γονατίσαμε καὶ δὲν ὑπάρχῃ ἐλπίς, θὰ ἐπέμβει ὁ Θεὸς τῶν πατέρων μας γιὰ τὰ αἵματα τῶν Μαρτύρων μας καὶ τὰ λείψανα τῶν Ἁγίων μας.
Τὸ αἷμα τὸ ἑλληνικό, ποὺ χύθηκε γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία, ἐὰν ἑνωθεῖ σήμερα θὰ γίνει πλωτὸ ποτάμι, νὰ πνίξει τοὺς κανίβαλους ποὺ λέγονται <μεγάλοι>.
Ὅταν ἔγινε ἡ πρώτη διάσπαση τοῦ ἀτόμου καὶ κατασκευάστηκε ἡ ἀτομικὴ βόμβα, ἄκουσα ὁ ἴδιος τὸν Αἰζενχάουερ νὰ δηλώνει: <Σήμερα εὐρισκόμεθα στὰ προπύλαια τῆς ἑλληνικῆς μαθηματικῆς>.Εἶπε τὴν ἀλήθεια ὁ κανίβαλος.
Ὅσο γιὰ τὴν κατάσταση στὴν πρώην Γιουγκοσλαβία, αὐτὴ εἶναι προϊὸν τοῦ Βτικανοῦ.
Εἶναι οἱ <εὐλογίες> τοῦ Πάπα, τοῦ <μεγάλου χριστιανοῦ>.
Τὰ νοήματα ὅλων αὐτῶν συλλαμβάνει ὁ διεθνὴς σιωνισμός, τὸ διεθνὲς χρηματιστήριο ποὺ ὀνομάζεται Ἀμερική. Ἀμερικὴ δὲν ὑπάρχη. Οἱ Σιωνιστὲς εἶναι ἡ Ἀμερική.
Αὐτοὶ λοιπὸν ἀφοῦ λάβουν τὰ μηνύματα τὰ σατανικά, τὰ προωθοῦν στὸ Βατικανό, αὐτὸ τὰ μετατρέπει σὲ σχέδια καὶ στὴν συνέχεια καλεῖ τὸ Ἰσλὰμ νὰ τὰ ἐφαρμόσει.
Αὐτὸς εἶναι ὁ τρόπος ποὺ λειτουργοῦν σήμερα τὰ σατανικὰ σχέδια, αὐτοὶ κατόρθωσαν καὶ αἰχμαλώτισαν τοὺς ἡγέτες μας.
Οἱ ἐλπίδες μᾶς εἶναι μόνο στὸν Θεό, καὶ ἐσεῖς νὰ ζεῖτε χριστιανικά, γιατὶ σᾶς λέω ὑπεύθυνα-καὶ θὰ τὸ δεῖτε-ὅτι δὲν ἔχουμε μέρες.
Αὐτὸ ποὺ ἀνάβῃ τώρα στὰ Βαλκάνια θὰ συνεχίσει, αὐτὸ θὰ εἶναι ἡ ἀφετηρία μέσῳ τῆς ὁποίας ὁ Θεός, μὲ τὸ δικό Του τρόπο, θὰ ἐλευθερώσει τοὺς χριστιανοὺς καὶ θὰ τοὺς ὑψώσει πάλι στὴν γραμμή τους.
Καὶ θὰ ἐπανέλθει τὸ Βυζάντιο, καὶ ξέρετε γιατί; Διότι οἱ Εὐρωπαϊκοὶ λαοὶ θὰ ξαναενωθοῦν.
Ποιὸς θὰ τοὺς καθοδηγεῖ; Δὲν κρατάει κανείς, μόνο ἐμεῖς κρατᾶμε τὴν Ὀρθόδοξη πίστη.
Πηγή: Λόγοι Σοφίας καὶ Χάριτος Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου Ἐκδόσεις Ἅγιον Ὅρος
Μετὰ μία ἑβδομάδα, στὴν ἑπομένη νυκτερινή, 31-1-2020, τῆς Παρασκευῆς, στὸν παλαιὸ ναὸ Τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέα, ἐμπρὸς στὴν Ὡραῖα Πύλη, τὴν στιγμὴ ποῦ ἔβγαιναν Τὰ Ἅγια Τῶν Ἁγίων, ἀπὸ τὴν θέση τοῦ κιβωτίου μὲ τὰ ὀστᾶ, βγαίνῃ πάλι μία πνευματικὴ μορφῆ καὶ μοῦ λέει: Ἐγὼ εἶμαι ὁ Ἰωάννης ὀ Βατάτζης, ποῦ σοῦ ἔδωσα τὸ σπαθί, χάρις σὲ ἐσένα καὶ στὶς ἐνέργειές σου, ἐλευθερώθηκε ἡ Ἁγία Σοφία, <ἐννοοῦσε πνευματικὰ τώρα>.
Μετὰ ἀπὸ αὐτὸ καὶ καθὼς κοίταζα μία εἰκόνα τῆς Παναγίας Τῆς Τήνου ποῦ ἐμφανίσθη δὲν ξέρω πῶς στὸ σημεῖο ποῦ εὑρίσκετε ἡ νῆσος Τῆνος καὶ μου λέει: Ὅσο εἶναι ἀπὸ ἐδῶ, δυτικὰ στὸ Ἰόνιο Πέλαγος, ἄλλο τόσο θὰ μεγαλώσῃ ἡ Ἑλλάδα καὶ πρὸς ἀνατολάς, καὶ θὰ περιλαμβάνει καὶ τὰς ἑπτὰ ἐκκλησίας τῆς Ἀποκάλυψῃς
Προσπαθῆστε νὰ ἀξιολογήσετε αὐτὸ ποὺ λέει ὁ Παΐσιος ποιὸ πάνῳ, ποὺ ἀφορᾶ τὸν διάβολος ὁ ὁποῖος ἐλέγχει ὅλες τὶς κυβερνήσεις, ἀνατρέξτε στὶς ἐνέργειες τοῦ γείτονος πρὶν τὴν νέα του στροφὴ στὴν συμπεριφορά του, ὅτι δὲν τόλμησε κανένας ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ εἶχαν θιγεῖ, νὰ προβάλει ἔστω ἕνα λόγο διαμαρτυρίας, προσέξτε τὸ δικό μας, λὲς καὶ ἦρθε ἀπὸ τὸ φεγγάρι, τέτοια ἀγάπη ὑποταγῆς.
Ὁ Μεχμέτ <Μωάμεθ> ὁλόκληρο τὸ μήνα Μάρτιο τοῦ 1453, ἄρχισαν νὰ συγκεντρώνονται στὴν Καλλίπολη πλοῖα παντὸς εἴδους, ἦταν παλιὰ πλοῖα, πολλὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα εἶχαν ἐπισκευαστεῖ καὶ ἀναστεγανοποιηθεῖ, ἀλλὰ πολὺ περισσότερα ἦταν καινούρια, ναυπηγημένα βιαστικὰ κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνες σὲ ναυπηγεῖα τῶν πόλεων τῆς ἀκτῆς τοῦ Αἰγαίου.
Πηγή: Στῆβεν Ράνσιμαν-Ἡ Ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως Ἀθήνα ΔΕΚ/ΓΕΣ 1983
Καὶ ἐπειδὴ ὁ γείτονάς μας συμπεριφέρεται καὶ ἐνεργεῖ ὅπως οἱ προκάτοχοί του, εἴδατε πόσα ἔχει παραγγείλει;
Ὁ σουλτάνος ἅπλωσε τὸ χέρι του καὶ σήκωσε τὸ πηγούνι τοῦ Ἰωάννη Ἄγγελου ποὺ ἔτρεμε, κράτησε τὸ κεφάλι του ψηλά, τὸ ἔστρεψε ἀπὸ τὴν μία καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρᾶ καὶ τοῦ εἶπε: <Κοῖτα τὴν πόλη σου, βασιλέα Ἰωάννη Ἄγγελε>.
<Κοιτάζω τὴν ὀμορφιὰ τῆς πόλης μου>, εἶπε ὁ ἀφέντης μου μὲ τὶς τελευταῖες του δυνάμεις. <Ἐδῶ ποὺ τώρα πατῶ θὰ ἐπιστρέψει μία μέρα τὸ ἀστρικό μου σῶμα, θὰ ξαναγυρίσῃ στὰ ἐρείπια τοῦ τεῖχους.
Σὰν ὁδοιπόρος, δεμένος μὲ τὸ χρόνο καὶ τὸν τόπο, θὰ κόψω ἀπὸ τὸ χῶμα τοῦ τείχους ἕνα σκοτεινὸ λουλούδι σὲ ἀνάμνηση τῆς ἀγαπημένης μου.
Ὅμως ἐσύ, Μωάμεθ, ἐσὺ δὲν θὰ ἐπιστρέψης ποτέ>.
Πηγή: Mika Waltari-Ἰωάννης Ἄγγελος Ἐκδόσεις Καλέντης
Ἡ συνέχεια θὰ εἶναι, ποιὸς εἶχε λόγους μὲ τὶς Ἐκκλησίες Τῆς Ἀποκάλυψις νὰ τὶς καταστρέψει, ὅπως ἔκανε καὶ μὲ τὴν Ἁγία Σοφία.